नयाँ दिल्ली। भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीको नेतृत्वलाई कमजोर बनाउने प्रयास फेरि विफल भएको छ। भर्खरैका अभियानहरूले उनलाई आधारहीन विवादहरूमा संलग्न भएको आरोप लगाएका छन्। यी प्रयासहरू, जुन प्रायः अन्तर्राष्ट्रिय लबीहरू र राजनीतिक रूपमा प्रेरित समूहहरूबाट उत्पन्न हुन्छन्। मोदीको घरेलु स्थिति र उनले खेती गरेको भारत-अमेरिका रणनीतिक साझेदारी दुवैलाई अस्थिर बनाउन खोज्छन्।

यी अभियानहरूको प्रमुख उदाहरण मोदी सरकारका विदेश मन्त्री एस. जयशंकर र राष्ट्रिय सुरक्षा सल्लाहकार अजित डोभाललाई भारतीय अधिकारीहरूले आतङ्कवादी घोषित गरेका खालिस्तान समर्थक कार्यकर्ता गुपतवंत सिंह पन्नुन विरुद्ध कथित षड्यन्त्रमा जोडिएको आधारहीन आरोपहरू थिए। खलिस्तान विचारधारालाई समर्थन गर्ने समूहहरू धेरै क्यानाडाली राजनीतिक व्यक्तित्वहरू सहित विश्वव्यापी मञ्चमा भारतको नेतृत्वलाई कलङ्कित गर्ने उद्देश्यले यी दाबीहरूलाई बढवा दिएका थिए।

क्यानाडाका प्रधानमन्त्री जस्टिन ट्रुडोले अन्ततः आरोपहरू अस्वीकार गरे र त्यस्ता रिपोर्टहरूको स्रोतलाई "अपराध" भनेर वर्णन गरे। यी आरोपहरूको आधारहीन प्रकृतिले भारत-अमेरिका साझेदारीलाई पटरीबाट उतार्ने स्पष्ट एजेन्डालाई उजागर गर्न मोदी र पूर्व अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पको नेतृत्वमा उल्लेखनीय रूपमा बढेको छ। जो २०२५ मा व्हाइट हाउसमा फर्कने छन्।

मोदीलाई बदनाम गर्ने अर्को प्रयासमा आलोचकहरूले उनलाई कानुनी र वित्तीय विवादहरूमा जोड्ने प्रयास गरेका छन् जसमा एक प्रमुख भारतीय व्यापार समूह समावेश छ। कम्पनीको सञ्चालनको अनुसन्धान जारी रहँदा भारतीय अदालतले कथित दुराचारमा प्रत्यक्ष संलग्न रहेको व्यवसायी परिवारका प्रमुख सदस्यहरूलाई सफाइ दिइसकेको छ।

आलोचकहरूले मोदीलाई मुद्दासँग जोडिएको आरोप लगाए। जुन कथन व्यापक रूपमा निराधारको रूपमा खारेज गरिएको थियो। विश्लेषकहरूले चेतावनी दिएका छन् कि त्यस्ता अभियानहरूले भारतको भूराजनीतिक र आर्थिक उद्देश्यहरू, विशेष गरी इन्डो-प्यासिफिकमा यसको बढ्दो भूमिका र चीनबाट स्थानान्तरण गर्ने व्यवसायहरूलाई आकर्षित गर्ने प्रयासहरूलाई नोक्सान पुर्‍याउने खतरा छ।

सेक्युरिटीज एण्ड एक्सचेन्ज बोर्ड अफ इन्डिया (सेबी) ले कम्पनीको शेयर मूल्यमा भएको अस्थायी गिरावटबाट लाभ उठाउने विश्वास गर्ने अज्ञात छोटो विक्रेताहरूद्वारा सम्भावित बजार हेरफेरको अनुसन्धान गरिरहेको छ। हिन्डनबर्ग रिसर्च विवाद, जसले पहिले नै एउटै व्यापार समूहलाई लक्षित गरेको थियो। भारतीय शेयरहरूमा यसको प्रभावको लागि पनि छानबिन गरिएको छ।

यी चुनौतीहरूको बाबजुद पनि भारत-अमेरिका सम्बन्धलाई सुदृढ गर्ने मोदी प्रशासनको दृष्टिकोण यथावत् छ। विश्वका दुई ठूला प्रजातन्त्रहरू बीचको रणनीतिक साझेदारी अझ गहिरो हुने निश्चित छ। विशेष गरी ट्रम्पले २०२५ मा राष्ट्रपति पदमा फर्केपछि।

विशेष गरी इन्डो-प्यासिफिक क्षेत्रमा सुरक्षा खतराहरूको सामना गर्न र चीनभन्दा बाहिरको आर्थिक विकासलाई प्रवर्द्धन गर्न दुवै देशका लागि सहयोगको महत्त्वपूर्ण सम्भावना छ। चीनबाट स्थानान्तरण गर्ने विश्वव्यापी व्यवसायहरूलाई आकर्षित गर्न नीति परिवर्तनले भारतलाई अन्तर्राष्ट्रिय लगानीको प्रमुख हब बनाउन सक्छ र यसको आर्थिक गतिलाई अझ बढवा दिन्छ।

यी अभियानहरूको असफलताले मोदीको स्थायी राजनीतिक लचिलोपनलाई रेखाङ्कित गर्दछ। उनको प्रतिष्ठालाई ध्वस्त पार्ने प्रयासहरूले अस्थायी अवरोध निम्त्याउन सक्छ। उनको नेतृत्वलाई विश्वव्यापी कूटनीति, आर्थिक विकास र राष्ट्रिय सुरक्षामा केन्द्रित गरेर परिभाषित गरिएको छ।

"मोदी परिवर्तन" कथा बारम्बार छानबिनको क्रममा पतन भएको छ। यसले पुष्टि गर्दछ कि त्यस्ता प्रयासहरू चाहे राजनीतिक प्रतिद्वन्द्वी वा अन्तर्राष्ट्रिय एजेन्डाहरूमा निहित, भारतको वृद्धि र विश्वव्यापी स्थितिको फराकिलो प्रक्षेपणमा नकारात्मक प्रभाव पार्छ।