जीवन्तताभित्र गुम्सिएको व्यथा
किन हुन्छ छताछुल्ल
ऊ होइन सागर
बनि दिन्छ किन यो
उम्रिने त्यो पानीको खोल्सा जस्तो
पवित्रता जीवनको स्वीकारोक्ति
माया नै सञ्जीवनी
ऊ सदा आशीर्वाद दिइ नै रहन्छ
धरती यसरी बाँचिरहेको हुन्छ
मान्छे बाँचिरहेको हुन्छ
सागर हुन्छ अनुशासित
प्रत्येक मान्छेभित्र प्रज्ञा पनि
अनि चोखो माया पनि
हो यो आशीर्वाद
स्वयं पर्मपिताको ।