श्रीराम लेखेको ढुङ्गा तैरने तर श्रीरामचन्द्र स्वयंले फ्यालेको ढुङ्गा भने कसरी डुब्यो ?

श्रीरामचन्द्रलाई कसरी सम्झाए हनुमानले ?

प्रकाशित मिति : २०७६ असार २३ सोमबार

काठमाडौं । धर्मपत्नी सीतालाई लंका पुगेर रावणको कब्जाबाट मुक्त गर्न वाधकको रूपमा रहेको समुद्रमा भगवान श्रीरामचन्द्रले नल नीलद्वार श्वेतबन्धु रामेश्वर पुल निर्माण गराइ रहनुभएको थियो ।

श्रीरामचन्द्र पुलको निर्माणमा शक्तिशालि बाँदर विशाल पर्वतबाट ठुला ठुला पत्थर ल्याएर समुन्द्रमा हालिरहेका थिए । सबै पत्थर पानी माथि उत्रिरहेका थिए । नल-नीलले त्यसलाई सजाएर डिजाइन बनाइरहेका थिए ।

तब भगवान श्रीरामचन्द्र सोच्न थाल्नुभयो, 'जुन पत्थरमा मेरो नाम लेखिएको छ त्यो त पानीमा तैरिरहेको छ, म पनि पत्थर पानीमा डुबाएर हेर्छु, त्यो तैरिन्छ कि तैरिदैन ।'

तब एकान्तमा गएर प्रभु रामले पत्थरलाई पानीमा फ्याक्न थाल्नुभयो । पहिलो पत्थर फाल्नु भयो डुब्यो । श्रीरामचन्द्रले सोच्नुभयो दोस्रोपटक कोशिस गर्र हेर्छु कतै यो दोस्रो पत्थर तैरिन्छ कि । दोस्रो पत्थर फ्याल्नुभयो त्यो पनि डुब्यो । सो देखेर भगवान उदास हुनुभयो ।

हनुमान टाढबाट भगवानको गतिविधिलाई नियाली रहेका थिए । हनुमानलाई देखेर प्रभुले भन्नुभयो, 'हनुमान तिमि यहाँ के हेरिरहेका छौ ?'

हनुमानले भने,' भगवान तपाईको नाम लेखेको पत्थर त पुलको रुप धारण गरिरहेको छ र तपाई स्वंय जुन पत्थरलाई फ्याकि रहनुभएको छ त्यो डुबिरहेको छ यहि हेरिरहेको छु ।'

राम भन्न थाल्नुभयो, 'म पनि यहि सोचिरहेको छुँ, कि मैलै फ्याकेको पत्थर किन डुबिरहेको छ ?'

हनुमानले भने, 'प्रभु जसलाई तपाई छोड्नु हुन्छ, जसलाई तपाई त्याग्नु हुन्छ त्यो संसारमा कसरी तैरन सक्छ ? हे प्रभु ! जसलाई तपाईले फ्याक्नुभयो, त्यो त डुब्ने नै छ, त्यो तैरिन सक्दैन र जसको हृदयमा तपाईको नाम अंकित हुन्छ, उ यस भवसागरबाट तर्नेछ । यस्तो शक्ति भगवान रामको नाममा छ ।'  

यसकारण हामीले त्यस पावन, पवित्र नामलाई बिर्सनुहुनेछैन, हृदयको भित्र त्यस नामलाई याद राख्नुपर्नेछ। जब हामी त्यस नामलाई याद राख्नेछौ तब त्यो नामले पनि हामीलाई याद गर्नेछ, हाम्रो रक्षा गर्नेछ । त्यसैले अन्तर्जगतमा स्थित प्रभुको त्यस सत्य नामको सुमिरणको अभ्यास गर्नु पर्नेछ । तुलसिदास त्यस नामको महिमा गाउदै भन्नुहुन्छ -
सुमर पवन सुत पावन नामू ।
अपने वश कर राखेउ रामू ।

पवन सुत हनुमानले प्रभुको त्यस पवित्र नामको यति सुमिरण गरे, यति अभ्यास गरे कि स्वंय प्रभुलाई पनि आफ्नो वशमा पारे । यो हो सुमिरणको प्रभाव ।

तर  कहि यस्तो नहोस त्यस साचो नामलाई जानेर पनि हामी अभ्यास नगरौ । जस्तो एक प्रसंग छ एक बादशाहकी छोरी बिरामी हुन्छिन्। उनलाई धेरै डाक्टरहरुले औषधि दिन्छन् तर पनि उनि ठिक हुदिनन् । अन्तिममा एक वैधले उनलाई ठिक गर्छन् । त्यस पछि कसरी निको भयो भनेर खुल्दुली हुन्छ। केहि समयपछि त्यसको रहस्य खुल्छ। ती जुन राजकुमारी थिइन् उनले दबाई तितो छ भने सेवन नै गर्दि रैनछिन् । सबै डाक्टरहरुले राजकुमारीलाई औषधि दिएर घर जान्थे उनि खाँदै नखाई फ्याइथिइन् । जब बैध उनको उपचारमा खटिए तब उनि अफैले राजकुमारीलाई औषधि खुवाए जसकारण उनि ठिक भइन् ।   

यसैप्रकार मानिसले भगवानको नाम, उपदेश पाएपछि राम नामको औषधि सेवन गर्नुपर्छ। यसको सेवन नगरे यो मायारुपी बिमारी बढ्दै जानेछ । यस बिमारीबाट बच्नको लागि राम नामको औषधिको सेवन गर्न आवश्यक छ । र यो त त्यो कलिका लागि हो जसको लागि भनिएको छ -

नहि कलि कर्म न भक्त विवेकू।
राम नाम अवलम्बन एकू ।।

यस भयंकर कलि कालबाट बच्नको लागि केवल राम नामको नै सहारा छ । यो नामले नै हाम्रो सुरक्षा गर्नेछ, यो नामले नै हाम्रो मद्दत गर्नेछ । उही सम्पूर्ण संसारलाई भरण पोषण गर्ने हो, वास्तविक दाता हो, सबैलाई दिनेवाला हो ।

यो पनि पढ्नुहोस ।

भगवान् रामका सेनाले नगरेको काम लोखर्केले यसरी गर्‍यो पूरा

घायल जटायुले किन केहि मागेनन् रामचन्द्रसँग ?

यसकारण हुन्छ रामको निष्काम कर्मयोगको चर्चा

ईआइसिटी नेपाल प्रालिद्धारा संचालित हाम्राकुरा डटकममा प्रकाशित कुनै पनि सामाग्री ईआइसिटी नेपालको पूर्व जानकारी विना हुवहु एवं आंशिक रुपमा समेत कपी गरि प्रकाशन गर्नु दण्डनीय छ। यस किसिमका कार्य गर्ने उपर ईआइसिटी नेपाल कानुनी उपचार खोज्न बाध्य हुने भएकाले सम्बन्धित सवैलाई सचेत हुन जानकारी गराइन्छ।

नयाँ