एउटा विकास परियोजनामा केही विवादास्पद विषय भलै थिए होला तर यसरी नेपालको अस्तित्व नै सकिसकेको जस्तो कुरा ठूला र कथित विद्धानले गर्दा नयाँपुस्तामा अत्यावश्यक ज्ञानको अभाव देखिएको छ । भलै उसको देशभक्ति स्वभाविक नै थियो र हुन्छ नै । तर यसरी अनावश्यक राष्ट्रभक्ति देखिने गरी उस्काउन त भएन नि ।

आज प्रविधिले छलाङ मारिसक्दा हरेक किशोर किशोरीको हातमा मोबाइल र इन्टरनेटको पहुँछ छ । ऊ आफ्नो पढाइ र करियरतर्फ भन्दा सामाजिक संजाल र भिडियो गेमतर्फ मोडिन थालिसकेको छ । जसको प्रभावले विषयगत ज्ञानको खडेरी प्रष्ट रुपमा रहने नै भयो । विद्यार्थी सम्पूर्ण रुपमा शिक्षकमा निर्भर हुन्छ । त्यही नोट पढ्छ । तर आफू विषयवस्तुको गहन अध्ययन गर्ने र मनन गर्ने धृष्टता गर्दैन भने उसमा विषयवस्तुको अभाव अवश्य खड्किने नै भयो ।

अमेरिकी सहयोग अनुदान मिलेनियम च्यालेञ्ज कर्पोरेशन (एमसीसी) का हरेक विवादास्पद बुँदालाई सूक्ष्म ढङ्गले अध्ययन गर्ने हो भने ती विवाद अवश्य हैनन् । त्यहाँ कुनै सार्वभौमसत्ताको विषयमा हामी पछि पर्दैनौँ । तर तिनै विषयलाई गिजोलेर नयाँ पुस्ताको मनोविज्ञानलाई अन्त मोडिदिएर देशलाई मनोविज्ञानिक हिसाबले दुई भागमा बाँड्न तल्लीन तथाकथित राष्ट्रवादीको सकृयता धेरै भएको त हैन ? यसबारे पनि सोच्ने कि !

नयाँ पुस्ताले यो सम्झौतालाई राम्रोसँग पढेर मनन गर्दा कतै यस्तो अवस्था पो आउँदैन थियो कि ! उसले आफैँ अध्ययन गरे लगभग ९० प्रतिशत भ्रम त सम्भवतः चिरिन्थ्यो । किनकि एमसीसी पास भए अमेरिकी सेनाले परेड खेल्छन् भन्ने कुरा कतै लेखिएको छैन । तर एमसीसीका विरोधीले यसलाई बडो संवेदनशील र राष्ट्रवादी बनेजस्तो गरेर उठाउँछन् । नयाँ पुस्ताले पनि त्यही बुझ्छ । किनकि उसले त्यही सुनेको छ । पढेको छैन । जुन विषय एकदमै जटिल छ । विषय यससँग मात्र सम्बन्धित रहन्न । उसको भविष्यतर्फ पनि तेर्सिन्छ ।

भोलिको भविष्य बोक्न सक्षम हुनुपर्ने हाम्रो यो पुस्ता यसरी अरुका कुराका पछि लागेर तर्क गर्ने काममा लाग्नु बिल्कुल राम्रो संकेत भने हैन । यस्ता विषयमा हामीले गहन अध्ययन गरेरमात्र आफ्ना तर्क राख्ने गर्नुपर्छ । किनकि यस्तै कुरामा यो पुस्ताको भविष्य जोडिएको छ । हामीले सही र गलत आफैँ छुट्याउन सक्नुपर्छ । (१८ वर्षे लेखक दाहाल एमबीबीएसको तयारीमा छन्)